Leonardo da Vinci was een autodidact uit de renaissance.
Als wetenschapper, artiest en uitvinder
leidde Da Vinci's talent tot een nog nooit vertoonde hoeveelheid werk.
De tekeningen die hij achterliet zijn een testament
van zijn innovaties en orginaliteit.
Eén van Da vinci's grootste struikelblokken was het gebrek aan materialen
die hij nodig had om zijn concepten om te zetten naar de realiteit.
Jacque Fresco is ook een autodidactisch wetenschapper, architect en uitvinder.
Al zijn gehele leven is hij zeer toegewijd aan onderzoek,
inzicht en innovatie.
Een vruchtbaar schepper en bouwer
Hij heeft het grootste gedeelte van zijn leven een herontwerp van onze cultuur gemaakt.
Terwijl Da Vinci geavanceerde materialen nodig had,
had Fresco gebrek aan de benodigde toegang tot de sociale en politieke bronnen
om zijn verstrekkende ideeën te realiseren.
Augustus, 1974
Mijn gast is een bijzondere man uit Miami, Dr. Jacque Fresco.
Ik zou alle dingen kunnen aanhalen die Dr. Fresco gedaan heeft.
Hij is een sociaal ingenieur, industrieel ingenieur, ontwerper, uitvinder
was een adviseur voor Rotorcraft Helicopter,
directeur van de Scientific Research Laboratories te Los Angeles,
ontwierp en patenteerde diverse items
variërend van instrumenten om mee te ontwerpen tot röntgen apparatuur,
heeft zijn werk gepubliceerd gehad in Architectural Records
Popular Mechanics, Saturday Review en is een
technisch en psychologisch adviseur geweest van de filmindustrie,
lid van de luchtmacht ontwerp- en ontwikkelafdeling op Wright Field,
ontwikkelde de elektrostatische antivries-systemen,
ontwierp en prefabriceerde aluminium huizen.
Hoe staat het in uw rijbewijs?
Wat staat er als beroep? -Industrieel Ontwerper
Jacque, doet u... - Sociaal ingenieur
Irriteert het u dat mensen,
wanneer ze het hebben over Jacque Fresco in Miami, zeggen dat
hij iemand is die zijn tijd veel te ver vooruit is? Zijn denkwijze is...
We zijn nog niet klaar voor vergevorderde denkwijzes. Niet van die categorie.
Irriteert het u? - Ik kan me voorstellen dat ieder creatief persoon op elk gebied
dat soort probleem tegenkomt. Nee. Dat kan ik me niet veroorloven.
Er zijn teveel dingen die belangrijk zijn.
Jacque Fresco is een futurist.
Een futurist is iemand voor wie alle gedachten en acties
gebaseerd zijn op wat morgen zou kunnen zijn.
Hij is al aan het plannen voor de toekomst sinds de jaren 20 van de vorige eeuw.
Niet alleen is hij een filosoof en theoreticus,
maar ook een ingenieur, industrieel ontwerper en sociaal planner.
Als een multi-gedisciplineerde, heeft hij alles gestudeerd; van theologie
tot aan gedragswetenschappen, en van biologie tot aan materialenkennis.
Jacque Fresco wil niet alleen maar praten over
hoe vandaag morgen zou kunnen zijn.
Hij heeft een plan om een geheel nieuwe wereld van de grond af op te bouwen.
Ik wil starten vanaf
de tijd dat je voor het eerst begon te denken aan tekeningen.
Startte met tekenen? Wel, dat is erg vroeg.
Acht, negen... acht of negen jaar oud.
Over de toekomst? - Ja.
Ik was altijd al geïnteresseerd in de toekomst, zolang ik me kan herinneren.
Er was een film, Metropolis.
Die was anders; hij greep mijn aandacht.
Het was de eerste buiten-het-kader type film.
Hij stelde de toekomst voor als een regiment systeem,
wat totaal onacceptabel was,
maar de architectuur was interessant en de robot-technieken
in die film waren interessant.
Ik tekende vliegtuigen en steden van de toekomst
onderwatersteden, drijvende steden
en wolkenkrabbers met landingsplaatsen erop.
Ik tekende mijn idee van hoe een postkantoor zou moeten zijn.
Omdat het vliegveld zover van het postkantoor was, hadden ze
een vrachtwagen die het bezorgde. Ik dacht, hier zijn die lange postkantoren,
maar waarom kunnen we er niet op landen, de post oppikken en weer doorvliegen?
Zodoende tekende ik dus landingsplatforms op de daken van de gebouwen,
Met een kleine hoek, zodat het vliegtuig geen moeite zou hebben met landen.
Het kon niet zo lang zijn, maar het zou naar boven oplopen door de helling
en bij het opstijgen zouden ze er omgekeerd van af gaan.
Toen probeerde ik schepen, tekeningen van passagiers-vrachtschepen,
daarna vliegdekschepen.
En ik toonde ze aan mijn schoolhoofd
en hij zei: "Heb je ooit van Bucky Fuller gehoord?"
Ik zei: "Nee." Toen zei hij: "Zou je hem willen ontmoeten?"
Ik zei: "Ja, tuurlijk. Is hij... wat is ie eigenlijk?"
Hij zegt: "Hij is een uitvinder, net als jij.
Hij bedenkt een hoop nieuwe dingen."
Maar Mr. Fuller was een van de meest befaamde futuristen van de 20e eeuw.
Vooral bekend als de uitvinder van de Geodesische koepel
Hij was voorstander van het gebruik van technologie met humanistische benadering.
En daar was Bucky Fuller.
Hij zat daar met zijn auto, de Dymaxium genaamd.
En ik zei: "Wat betekent dat?" En hij zegt: "Het is de hoogste verschijningsvorm
die in vorm bereikt kan worden."
Ik praatte met hem over sociale dingen. Ik zei:
"Wat denk je van de maatschappij veranderen naar een andere vorm,
waarbij alle mensen kunnen profiteren van de vruchten van de industrie?"
Hij zei: "Wat bedoel je?" Ik zei: "Nou,
in plaats van werkmensen die er op uit gaan om te staken,
geef ze een deel van de opbrengst."
"En als de zaken vooruit gaan krijgen ze allemaal automatisch betaald."
"En als het slechter gaat, krijgen ze minder betaald."
Hij ging zitten en zei:
"Wat ben jij, een soort van sociaal planner?"
Is dat wat je wilt zijn?" Ik zei: "Ik weet niet hoe je het noemt,
maar ik denk dat dat zou werken. Het zou mensen meer motivatie geven.
Hij zegt: "Laat me je iets vertellen. Het is al moeilijk genoeg
om alleen maar een nieuwe auto daar buiten te krijgen."
"Als je wilt proberen de maatschappij te veranderen..."
Dit was jaren voordat hij zelfs maar lezingen gaf.
Albert Einstein zei eens:
"De problemen die we hebben kunnen niet worden opgelost
met dezelfde manier van denken waarmee we ze gecreëerd hebben."
Heeft u Einstein ontmoet, Albert Einstein? - Ja.
Hoe kwam u op het idee om Albert Einstein te ontmoeten?
Ik was buiten bij een theater, Radio City genaamd
en ik zag een vrouw naar buiten komen met grijs haar dat naar boven stak.
Ik zei tegen mijn vrienden: "Dat lijkt Einstein's zuster wel!"
En toen kwam Einstein naar buiten. En ik denk dat het zijn zus was.
Ik maakte daar maar een grapje over.
En ik liep naar hem toe en ik zei: "Is het mogelijk om een afspraak met u te maken?"
Hij zei: "Waarom?" Ik zei: "Ik heb duizenden vragen die ik wil stellen."
"Maar", zegt hij, "Ik woon in Princeton, New Jersey."
Vertel me over de dag dat je ging en hem ontmoette.
Nou, ik ging naar zijn huis. En het was bescheiden.
Ik zei dat het er op lijkt dat er harmonie is in de natuur.
"Wat vindt u daar van?"
Hij zegt: "Ja, het universum is vol wetten, maar
'harmonie', ik weet niet wat u daarmee bedoelt."
Ik zei: "Wel, wanneer een rat insecten eet
zal het het rat systeem ondersteunen, maar hoe zit het met het insecten systeem?"
Wat hij deed is wat water uit het moeras in de achtertuin halen,
en legde het onder een microscoop en zei: "Kijk...
alles is met elkaar aan het vechten.""
"In het menselijk lichaam is alles met elkaar aan het vechten."
"In de oceaan eten de grote vissen de kleine vissen."
Ik had echter niet genoeg tijd om daar met Einstein te zitten
en door alles heen te lopen,
omdat het leek of hij niet echt bezig was op dat gebied.
Hij deed: "Ben je geintereseerd in Wiskunde?"
Wiskunde.... ben je geintereseerd...
"Wat betekent booleaanse geometrie voor u?" Weet je.
Ik wou daar niet in verzanden
omdat, voor mij, dat een zijspoor zou zijn.
Wiskunde is een gereedschap, net zoals sociologie en antropologie.
Dit zijn allemaal instrumenten voor het bedenken van de toekomst.
Toen de aandelenmarkt instortte in 1929, was Jacque slechts 13 jaar oud.
Volwassen worden tijdens De Grote Depressie riep veel vragen op
voor de nieuwsgierige en onderzoekende jongeman.
Levend in New York, vond hij de misère
en het lijden om hem heen moeilijk te begrijpen.
De verwarring, tegenstellingen en worstelingen die hij zag
lieten een significante indruk achter op zijn karakter.
De dingen waren zo erg dat ik er niet naar kon kijken;
en ik dacht dat de regels van het spel op de een of andere manier verknipt waren.
Ik ging naar veel diverse bijeenkomsten: communistische bijeenkomsten,
socialistische bijeenkomsten, fascistische bijeenkomsten,
'Mankind United', technocratie,
om te zien wat de wereld ons leerde, inclusief Oosterse filosofie.
En ik wilde weten wat mensen dachten, wat ze wilden,
waarom ze zich vasthielden aan één systeem.
En dat iedere keer wanneer een maatschappij tot een systeem kwam
ze geneigd waren het systeem te houden. Ze probeerden niet eens verder te komen,
maar in technologie, wanneer we iets maakten, proberen we dat te overtreffen.
De geschiedenis van beschaving, voor mij toen, was de geschiedenis van verandering
sociale waarden, menselijke ordening
huizen, boten, vliegtuigen, treinen;
al deze dingen zaten in het proces van sociale evolutie,
inclusief onze taal, ons vooruitzicht, onze waarden, ons gedrag.
Terwijl de Depressie voortduurde, verliet Jacque New York
en begon te liften door het land.
Op zijn reizen ontmoette hij veel interessante en verschillende mensen
de meesten zoals hij, zoekend naar een levenswijze
die eerlijk en rechtvaardig was.
Uiteindelijk reisde hij op het laatst naar de warme wateren
en primitieve eilanden van Tahiti.
Ik wilde naar de zuidelijke zee gaan omdat het idee me aanstond
van de inheemse bevolking die alles met elkaar deelt; ik had daar over gelezen.
Het opperhoofd, als hij zes vrouwen had en je was te gast,
zei: "Hier is mijn beste vrouw. Misschien kan ze je behagen?"
Ze vonden dat hun vrouwen hen zoveel plezier verschaften;
misschien dat ze een bezoeker wat plezier zouden geven.
Hun manier van denken erover was anders. En dat bracht me van mijn stuk...
Het maakte dat ik dacht: "Goh, dat is niet hoe ik er tegen aan keek."
"Was dat de manier hoe ik dingen zag, of was dat hoe ik was geïndoctrineerd?"
Dat is het moment waarop ik die vragen begon te stellen.
"Hoe weet je dat iets wat je leuk vindt zinvol is, Jacque?"
Hoe zit het met je eigen waardes? Overdenk ze; misschien zijn ze onzinnig.
[Pearl Harbor, 7 December, 1941]
Bezorgd dat Tahiti werd binnengevallen, ging Jacque terug naar de US
en voegde zich bij de luchtbrigade.
Toen de oorlog voorbij was stonden er duizenden fabrieken leeg.
Hun productiecapaciteit was niet langer nodig voor productie in oorlogstijd.
Profiterend van de enorme beschikbare capaciteit voor aluminium productie,
ontwierp en bouwde Jacque een huis, volledig gemaakt van aluminium extrusies.
Het resultaat was een innovatief en extreem efficiënt gebruik
van tijd en materialen.
De ramen, bijvoorbeeld, werden geplaatst en dan
klikten extrusies erin en zaten ze vast met een verzegeling.
En het was zo snel. Het kostte me iets van twaalf minuten
om alle ramen te plaatsen.
Acht uur om het gebouw te plaatsen.
In 1948 werd het onthuld bij Warner Bros.,
en er stonden rijen om de gehele studio.
Duizenden mensen waren gekomen om het te zien. En vliegtuigen...
rook... geschreven in de lucht.
"Bezoek het 'Trend Huis' bij Warner Bros. Studio."
Het werd in bladen gepubliceerd. Ik denk het Architectural Record...
als een van de eerste massa-geproduceerde huizensoorten.
Jacque hield van de uitdagingen van het innovatief oplossen van problemen.
Met het beter worden van zijn vaardigheden werd hij een competente uitvinder.
Hij had altijd een onderzoekslab en was altijd nieuwe producten aan het uitvinden.
Terwijl veel van zijn tijd gespendeerd werd met het najagen van zijn eigen interesses,
werd hij ook ingehuurd door ondernemers voor het ontwerpen en fabriceren
van specifieke uitvindingen, werkend in een zeer breed scala van technologieën.
Hij vond alles uit, van medische en tandheelkundige apparaten
tot 3D film projectie systemen.
Een man, Jack Morse, was een filmproducer in die tijd.
Ik ontmoette hem bij Warner Bros. Studios. Hij kwam om het 'Trend Huis' te zien.
En hij was onder de indruk van hoe alles zo functioneel in elkaar paste.
En hij zei: "Hoe komen jullie op het idee?"
Zo begon ik te beschrijven over hoe ik over bepaalde zaken dacht,
toen vond hij mij interessant. En hij zei:
"Kom naar m'n huis." En hij had een groot landgoed.
En hij zei: "Denk je dat je een filmprojector kan maken
die 3D beelden projecteert zonder bril?"
En ik zei: "Ja." Hij zei: "Hoe weet je dat je dat kunt?"
"Je hebt het nog nooit gedaan." En ik zei: "Dat klopt."
"Maar als het een fysiek fenomeen is denk ik dat ik eruit kom."
"Hoe ga je dat doen?" Ik zei: "Dat weet ik nog niet."
Wat ik deed is, ik had veel verschillende toepassingen
die ik liever niet in detail beschrijf.
Maar ik verkreeg 3D beelden op verschillende manieren.
En de simpelste manier was om het beeld van het linker- en rechteroog te projecteren
van achter het scherm naar het rechteroog en het linkeroog.
Als je naar de zijkant ging verloor je je beeld.
En Jack wou dat Technicolor de rest deed.
Hij liet ze komen en er naar kijken.
"Hoe doe je dat. Het is erg interessant."
Ik zei: "We kunnen dat nog niet onthullen,
behalve als jullie garant staan voor de volgende fase."
Ze zeiden: "Wel, hoe behouden jullie visuele isolatie?"
Ik zei: "Dat kan ik nog steeds niet met jullie bepraten."
Ze keken er naar en het was glashelder, geen lijnen.
Ze zeiden: "Dat is het beste dat ik tot nu toe gezien heb, maar
het vervaagt bij dertig graden." Ik zei:"-Ja, dat klopt"
"En ook op afstand vervaagt het, als je naar achter gaat."
Ze zeiden: "Kun je daar iets aan doen?" Ik zei: "Ja."
Dat is waarom jullie hier zijn om het naar de volgende fase te tillen."
Daarop zeiden ze: "Jacque, zorg dat je van de vervaging afkomt
en van het probleem met de afstand, bel ons daarna."
Dat liep dood, net als het 'Trend Huis' doodliep.
Daarna las ik in boeken over uitvindingen hoe Alexander Graham Bell
de telefoon moest maken voordat ze het wilden steunen.
De Xerox machine moest gemaakt worden, compleet.
Edison moest de elektrische lamp maken. Niemand die hem steunde
op zijn weg naar boven, totdat hij bekend werd.
Waar zijn deze voor? Waar gingen deze over?
Dit zijn chirurgische instrumenten, niet?
Ja, diverse types, maar dit zijn slechts enkele van hen.
Weet je wat een retractor is? -Nee
Het houdt de huid open terwijl je opereert.
Dit zijn diverse typen retractors.
Het doel daarvan was het draaien
van het bot zodat het recht staat voordat je de prothese inbrengt.
Het draait het dijbeen, het bovenste deel van het dijbeen.
Dat zijn pincetten met gaten erin...
Als je naar de gaten aan de voorkant kijkt, om de hechtdraad door te steken om je
te leiden door de spier. Je doet hem over de spier en de gaten
zijn recht door het midden van de spier. Je hoefde het niet in te schatten.
Dus dit zijn dingen die je ontworpen hebt? - Lang geleden.
Onder contract? - Jazeker - Stond u onder contract om deze dingen te ontwerpen?
Ja. Ik deed duizend verschillende dingen.
Maar deze dokter nam de patenten aan onder zijn naam.
Maar het is al goed. Ik wist toen nog niet wat er te koop was.
Ik wist niet wat ik wilde worden.
Omdat ik naar alles keek en alles probeerde veranderen.
Rolstoelen, alles. Maak ze beter, weet je.
Ik vond het makkelijk om uit te vinden.
Maar, uitvindingen kosten geld en ik had geen geld voor patenten.
Ik maakte duizend verschillende uitvindingen
en borg ze op, omdat ik geen geld had.
Ik gebruikte mijn spaargeld, en alles wat ik verdiende,
voor de uitrusting die ik nodig had.
En als ik werkte aan een kunstbeen
en ik liep $200 achter.
Dan nam ik mijn laatste $200 en werkte er aan.
Ik loste dat probleem op, maar dan moest de huur worden betaald
en de elektriciteitsrekening. Ik kon ze niet betalen.
Dan werden de veilingmeesters gestuurd en veilden ze alles in mijn lab.
Ik moest toekijken. Ik kon me niet aanpassen
en zeggen: "Ok, ik heb $25 voor de huur,
$200 voor dit, voor een machine"
Ik kon dat niet, omdat ik zo dicht bij de antwoorden was
en het soort problemen waar ik aan werkte, waren buiten
het referentiekader van de meeste wetenschappen.
In de fluorescerende buis heb je een hoog voltage dat erdoor loopt
en je hebt een transformator die het opwekt
en je stopt er een materiaal van fosfor in dat gloeit.
Maar de buis is rond en de fosfor aan de achterzijde doet niets.
Het is alleen de fosfor aan de voorzijde.
Ik wilde de buis extruderen, zodat die eliptisch wordt.
Je hebt meer lichtoppervlak in een eliptische buis.
Daarna wilde ik de achterkant laten reflecteren, de achterkant van de buis.
In plaats van een grote reflector daar aan de buitenkant te plaatsen,
stop de reflector in de buis.
Ik had het geld niet om die buis te maken.
Dan zei ik: "Waarom ben je in godsnaam een buis aan het maken?"
Waarom werk je niet aan een plat stuk glas dat fosforesceert, dat gloeit?
Maak glas dat elektrisch geleid.
Wel, hoe maak je iets dat niet geleidend is geleidend?
Door metaaldeeltjes en fosfor in het glas te stoppen. Wat zou er gebeuren?
De elektrische stroom zou door het glas stromen en het fosfor tot leven brengen.
Je had een vlak stuk. Je wilt geen lamp.
Een lamp geeft slechts aan één kant licht.
Ik wilde het hele oppervlak laten gloeien.
Naarmate de tijd verstreek werden Jaqcue's ideeën over de toekomst
steeds beter georganiseerd en gefocust.
Langzaam maar zeker begon hij zijn technologische expertise te combineren
met wat hij had geleerd over menselijk gedrag,
sociologie en sociale structuur.
Ik spendeerde vele jaren aan het verbeteren van gebied voor gebied, ik zei:
"De hele maatschappij is afwijkend door de manier waarop we de dingen doen."
"Waarom de maatschappij niet opnieuw ontwerpen?"
Het zou gemakkelijker zijn dan al deze duizenden producten te maken.
Je besloot echt om de cultuur opnieuw te ontwerpen...
Omdat ik niet...
oplappen werkte niet. Dat was niet genoeg.
Ze dachten dat ik een communist was.
Tenslotte wilde de man de samenleving opnieuw ontwerpen. Wat anders?
"The Larry King Show" - Augustus, 1974 -
Wat is socio-cybernatie?
Socio-cybernatie is een nieuwe organisatie
en het symboliseert de toepassing van de meest verfijnde vormen
van wetenschap en technologie, met het oog op probleemoplossing,
zodat we de omgeving kunnen terugwinnen
die we in de loop der jaren zo hebben verpest;
en een menswaardige manier van leven op te bouwen, de samenleving te humaniseren,
ons los te rukken van het kunstmatige, de onderwerping
die onze samenleving vandaag de dag domineert.
Onze maatschappij lijkt uit elkaar gerukt en in verschillende richtingen getrokken.
Socio-cybernering is een benadering
van de herstructurering van de samenleving, in humanistische termen.
Humanistische termen, ja.
De missie van socio-cybernering was het bouwen van
een lokaal onderzoekscentrum, het ontwikkelen
en het laten zien van nieuwe technologie en innovatieve sociale concepten,
in een gemeenschappelijke context.
Op een kaal stuk land in centraal Florida
begonnen Jacque en een paar vrienden te bouwen aan wat nu bekend staat als
The Venus Project, genoemd naar het nabij gelegen dorpje Venus, Florida.
Op een kleine 25 hectare, zijn 10 gebouwen geplaatst.
Ieder gebouw gebruikt ontwerpen, constructie en lifestyle concepten;
onderdeel van het ontwikkelen van een model van harmonie en hoge productiviteit,
die zowel natuur als geavanceerde technologie integreert.
Jaqcue's doel van het uitvoeren van een complete herbeoordeling en herontwerp
van onze gehele cultuur blijft de centrale focus van zijn werk.
Met The Venus Project heeft hij een omgeving gecreëerd
die bijdraagt aan creativiteit en innovatie.
Als mensen hier komen zijn ze verbaasd te horen
dat dit slechts een vlak tomatenveld was.
We hebben beekjes en vijvers uitgegraven
en honderden palmbomen en bomen geplant.
We hebben dit gebouwd om te laten zien hoe de stedelijke buitenwijken zouden zijn.
Ofschoon er veel gebouwen zijn, kun je de andere niet zien wanneer je in de ene bent.
We wilden echt laten zien hoe high-tech en natuur
samen zouden kunnen bestaan binnen deze omgeving.
Jacque en Roxanne hebben op dit landgoed geleefd
en bouwen aan The Venus Project sinds het eind van de jaren 70.
De hele tijd is een constant proces geweest van het ontwikkelen
en het implementeren van nieuwe ideeën.
Jaqcue begint met een tekening, en maakt daarna een schaalmodel
en neemt zijn modellen vervolgens op met video om te demonstreren
wat zijn concepten voor de toekomst zijn.
Ofschoon Venus, Florida, redelijk afgelegen is,
maken bezoekers vaak de reis om The Venus Project te zien
en Jaqcue te ontmoeten.
- Joan. - Ik ben Margaret. - Hallo, Margaret.
Ik zal jullie namen niet allemaal kunnen herinneren, maar...
Ik ben Jacque. Hallo, hoe maakt u het? Goed om u te zien. Hoe gaat het?
Ga zitten, en dan zullen we doorgaan met waar dit over gaat.
Is iedereen er?
Er was een tijd dat de meeste mensen geloofden
dat de beslissingen van de meerderheid
dicht bij de realiteit stonden.
Maar er was ook een tijd dat de meerderheid van de mensen
geloofde dat de aarde plat was.
En als je hen vroeg of ze oprecht waren, zeiden ze: "Maar natuurlijk!
Je kunt toch zien dat hij plat is!" Dus ze zijn meer dan oprecht.
Maar het is niet oprechtheid dat de wereld nodig heeft.
Het heeft het intelligente management van de aardse hulpbronnen nodig.
Dat is wat we niet hebben. De grootste bijdrage...
Hetgeen wat 'The Future bij Design' zou willen verschaffen is
een methode om met problemen om te gaan.
Nu zijn jullie opgevoed om te geloven, ik geloof dit,
dat iedereen het recht heeft op zijn eigen mening.
Is dat niet de manier waarop jullie zijn opgevoed? - Ja, meneer. - Ok.
Wanneer je iedereen rond ziet gaan en hun mening verkondigen.
"Ik zal je vertellen wat er mis is met Jim!" Ze hebben allerlei soorten meningen.
Maar wanneer ingenieurs met elkaar praten zeggen ze niet: "Geloof me."
Ze zeggen: "Zie je dit nieuwe metaal?"
"Het kan 2000 kg per 2,5 vierkante cm verdragen."
Hij stopt het in een machine en trekt het uit elkaar en hij zegt: "Je hebt gelijk!"
Ik zou zeggen dat de meeste mensen op de wereld vandaag onnadenkend zijn.
Niet krankzinnig, maar onnadenkend, dat wil zeggen:
ze zijn blootgesteld aan methodieken om te evalueren
die al lang verouderd zijn.
Onze taal zal in de toekomst veranderen in een meer nadenkende taal,
waar we er geen discussie in hebben.
Ik zei: "Kan er zo'n taal bestaan?" Die is er!
Wanneer ingenieurs met elkaar praten, is er geen ruimte voor interpretatie.
Ze gebruiken wiskunde; ze gebruiken beschrijvende systemen.
Als ik mijn eigen interpretatie zou geven aan wat andere ingenieurs zeiden,
zou je geen bruggen kunnen bouwen. Je zou geen dammen kunnen aanleggen
of hoofdleidingen voor stroom.
De taal moet betekenis hebben.
Dat is waarom wanneer een dokter ook een recept uitschrijft als hij het uitprint.
Het is overal op de wereld hetzelfde.
De wereld waar ik over praat is anders.
Er zijn niet veel mensen die allemaal gezien hebben
wat hij heeft meegemaakt in het verleden
en er uit te voorschijn komen met een zekere richting.
En het interessante is ook dat hij geen filosoof is
die praat over hoe de wereld zou moeten zijn. Zijn standpunt.
Hij is een technicus die begrijpt hoe het gebouwd kan worden
en gewerkt heeft met mensen en begrijpt wat er nodig is om hen te veranderen
en begrijpt wat het was dat hen zo gemaakt heeft.
Dus het is echt gebaseerd op leren door te doen
en niet iets lezen in een boek.
Hij onderging zelf de ervaringen
en kwam eruit met de conclusies die hij heeft
omdat het gebaseerd was op echte leerervaring
en experimenten.
Wanneer een ingenieur een idee heeft, praat hij tegen de computer over zijn idee.
Terwijl zij erover praten zal het geïntegreerde gecomputeriseerde systeem
de elementen nemen waar ze over praten,
de taal omzetten naar beeld
en het beeld zal draaien
en getoond worden aan alle mensen die kijken
naar de expositie en presentatie.
Ze zullen vragen hebben over de presentatie
maar het beeldsysteem zal de vragen beantwoorden;
hoe de gebouwen gefabriceerd worden, hoe water wordt verstrekt,
hoe het omgaat met aardbevingen, of elke andere vraag.
In plaats van mensen die er wat bij zitten en individuele vragen stellen,
worden de antwoorden gedemonstreerd vanuit
wat er uitziet als een doorzichtige koepel.
Ideeën zijn niet alleen verbaal, want wanneer je verbaal praat
geeft het niet genoeg informatie door aan mensen.
Een begrijpelijker systeem van communicatie
is 3-dimensionaal beeld, altijd,
het toont de mensen wat je in gedachten hebt,
niet wat ze denken dat je in gedachten hebt.
Ontworpen met een holgrafische computer en gebouwd van prefab-materialen,
zal het huis van de toekomst veel meer zijn dan enkel een verblijf.
Het zal een element van lifestyle zijn
en zal scholing, inspiratie en communicatie vergemakkelijken.
Eén van de meest interessante aspecten van de beschaving van morgen
zal het feit zijn dat als je iemand redelijk kende
en bij hun op bezoek ging in een tijdsbestek van slechts een paar jaar
hun huizen veranderd zullen zijn, omdat de mensen die erin wonen veranderen.
Hun behoeften en dimensie van kennis groeit aanzienlijk,
net als de omgeving waarin ze wonen. Er is bestaat niet zoiets als
een onveranderlijk huis waar een persoon zijn hele leven woont.
Het verandert met hun waarden, met hun verwachtingen,
met hun vergaarde kennis.
U had iets gezegd over hoe de gebouwen
ontworpen werden naar gelang de functie. - Ja.
De rondingen, en de materialen, en de... - Ja
Vergelijk het met natuurlijke fysiologie;
de vorm van een dier is niet ontworpen van buiten naar binnen,
het evolueert van binnen naar buiten.
Welk verzoek je ook hebt, de buitenkant zal een bedekking
hebben naar jouw voorkeur.
Sommige van de gebouwen die koepelvormig zijn
kunnen, net als eieren, continu gelegd worden
door een machine die een koepelvorm draagt.
En in die koepel worden de buitenzijde
en de binnenzijde op hetzelfde moment gefabriceerd.
Niet iedereen zal ervoor kiezen om in een koepel te leven.
Ze zullen kiezen om te leven in ieder willekeurig architectonische ontwerp
dat naar hun smaak is.
De reden waarom we een koepel voorstellen,
is dat die de minste hoeveelheid materialen gebruikt en
de maximale gebieden bedekt en de meeste draagkracht biedt.
De koepelvorm is vertegenwoordigd in bijna de gehele natuur.
Je hersens zitten in een koepel. De schedel is in de vorm van een koepel.
Wanneer een persoon zegt, "Ik denk niet dat ik in een koepel wil leven".
Je hebt het grootste gedeelte van je leven in een koepel gewoond.
Het interieur van het gebouw zal geen lichtbron hebben.
Je zal geen lamp of een andere bron van licht kunnen zien.
Alle muren zouden een gelijkmatige verlichting hebben.
Je kunt ook de kleur van de verlichting specificeren.
Of de gehele binnenruimte, of bepaalde gedeeltes,
van verschillende kleur; als dat je dat wilt.
Dit zal het simpelste type badkamer zijn;
douche, wastafel, wc pot; gevormd in één systeem.
Er zijn hier feitelijk geen ijzerwaren bevestigd.
Maar er is een opening en het water komt eruit als een straaltje
en dat wast de zeep van de hand
en verbruikt slechts een zesde van de hoeveelheid water.
Het afvalwater van de wastafel
gaat in een pijp ergens hier en vult de wc
en we spoelen de wc door met dat water.
In plaats van mensen te vertellen om zuinig te zijn met water, bouw een systeem in.
Dat is waar het allemaal om gaat, als je water wilt besparen.
De badkamer kan variëren van die simpele stijl
tot iets complexer, maar alles uit één stuk.
Er kunnen wel zo veel als 50 variaties op een badkamer zijn.
Je kiest uit wat je wilt en dan wordt het geïnstalleerd.
Wanneer je het gebouw verlaat, is het hele gebouw schoon.
We hebben ook een kleine overdruk in het gebouw;
zodat er geen stof in je huis komt van buitenaf.
Als er verontreiniging in de lucht is
wordt de statische lading iets verhoogd, die alle verontreinigingen verwijdert.
Het zou een intelligent huis zijn, omdat het huis zijn eigen zenuwstelsel heeft.
Dit is wat ik zeg.
In de toekomst zullen huizen veel sensoren hebben,
om brand te ontdekken, giftige materialen,
alles wat het leven van een mens zou kunnen bedreigen.
Als je het huis van de toekomst zou binnenlopen
kun je zeggen: "Mag ik uw telefoon gebruiken?"
Ik zou zeggen: "Wat is een telefoon?"
Je zou zeggen: "Ik zou graag met Sam in Arabië willen spreken."
"Welk gedeelte van Arabië?" Je geeft gewoon aan wat je wilt
en het geluid zou gefocust worden en op een bepaald moment
hoor je het recht in je oor. Zodat je Sam in Arabië kunt horen.
In het zuiden van Florida, werden voor miljoenen dollars
aan gebouwen vernield door de grote orkaan
en ze zetten er vergelijkbare gebouwen neer.
Als je geen orkaanschade wilt...
een omgekeerde kegel...het is bijna onmogelijk
voor een wervelwind om een omgekeerde kegel op te pakken.
We zouden deze schuilplaatsen moeten bouwen
in West-Indië, of waar orkanen dan ook voorkomen.
Binnen zouden er uitklapbedden zijn,
opgeslagen voedsel en watervoorraden voor noodsituaties.
Dit is de vorm die geen enkele maalstroom of wind op kan pakken.
Probeer dit maar eens op te pakken met vettige vingers
en dat is vergelijkbaar met de wind die er omheen wervelt.
Voor flatgebouwen en andere grote bouwwerken
heeft Jacque een cybernetisch constructie-systeem bedacht.
Computergestuurde robots zullen 90% afhandelen
van de beweging en plaatsing van geprefabriceerde componenten.
Speciale, geavanceerde materialen moeten worden ontwikkeld
die afval elimineren en de noodzaak voor handenarbeid minimaliseren.
Geleid door satellieten en gebruikmakend van een geavanceerde vorm
van kunstmatige intelligentie, zullen de gebouwen zichzelf bouwen;
een techniek die Jacque "zelf-oprichtende bouwwerken" heeft genoemd.
Dit verbeeldt een relatief complexe aluminium extrusie.
Als je een tube tandpasta zou nemen,
de letter "T" in de opening snijdt en de tandpasta erdoor knijpt,
zou het eruit komen als de letter "T";
en dit is hoe extrusies gemaakt worden.
Maar, in de toekomst kan het mogelijk zijn
om complete appartementen te extruderen;
bouwpakketten of modules voor appartementen.
Dit extrudeer-apparaat kan uitgerust worden met verschillende matrijzen
om verschillende vormen te gieten.
Bijna een oneindige variatie aan vormen kan worden geëxtrudeerd.
Dus het zou het appartement van jouw keuze zijn dat wordt geëxtrudeerd.
Dus elke vorm, of bijna elke geëxtrudeerde vorm,
kan zo worden ontworpen dat het passend is voor vele architectonische plannen.
Deze constructie is een tussenvorm
die kranen gebruikt om de componenten van het gebouw op te tillen.
Uiteindelijk zal het gebouw zelf deel uitmaken
van de zelf-oprichtende constructie.
Vergeet niet dat alle modellen die ik doe slechts tussenvormen zijn.
Ze vertegenwoordigen niet het beste dat de mens kan voortbrengen
omdat niemand weet wat de toekomst zal brengen.
Er zijn zoveel variabelen die dingen kunnen veranderen.
Dus zijn de modellen die ik maak allemaal tussenvormen.
En veel van hen zijn slechts conceptioneel; ze zijn niet per se
hoe de toekomst er uit zou kunnen zien.
Laten we zeggen dat het generalisaties zijn
van als we het het heden zouden nemen en dan vooruit extrapoleren.
Maar we kunnen niet te ver vooruit gaan
omdat we niet weten welke nieuwe dingen zullen ontstaan.
Dit ziet eruit als een treinstation.
We hopen het vliegtuig geleidelijk uit te faseren door het ontwerpen van
transport eenheden die snelheden tot 3600 km/u kunnen bereiken,
zwevend op een magnetisch veld of een luchtkussen.
In deze enorme toekomstige treinen zal er tv zijn,
radio, amusement, kunstcentra, klaslokalen;
niet een groep stoelen die netjes in lijn staan zoals de treinen van vandaag.
Als 40 of 50 mensen uit de trein moeten stappen,
vertragen we tot 160 km/u,
tillen de passagiersectie op, of schuiven deze eraf,
en schuiven er een sectie op met passagiers die op willen stappen.
Je hoeft niet het hele vliegtuig te laten stoppen, of de trein.
In de toekomst schuiven we die passagiers gewoon weg
die uitstappen en de vracht die wordt uitgeladen.
Dit is een deel van de lineaire acceleratie trein
die je overal ter wereld naar toe kan brengen in slechts een paar uur;
veilig, zonder sneeuw, regen, verdwaald raken op zee...
Een monorail is één van de methoden voor vervoer.
Sommigen kunnen omhoog worden gebracht door magnetische levitatie.
Anderen kunnen wielen gebruiken en op rails rijden.
Dit is een bovenaanzicht van een monorail station
met in- en uitgangen aan de kant van de snelweg.
Dit is een echte monorail
omdat het een één-rail systeem is dat twee treinen draagt.
De meeste monorails zijn geen echte monorail; ze bestaan uit twee rails.
Dit is bereikt op één rail.
De voertuigen van de toekomst zullen zeer aerodynamisch van vorm zijn.
Hun vorm zal minimale oppervlakteweerstand toelaten
wat je de meeste afstand geeft, tegen het minste brandstofverbruik.
De voorkant van de auto zal worden uitgerust met radar of sonar,
of andere sensoren die de afstand kunnen detecteren
die je ten opzichte van andere voertuigen hebt en houden deze automatisch aan.
Met andere woorden, op een snelweg of elders waar twee auto's
elkaar zouden kunnen raken, zouden de elektronische sensoren
de afstand automatisch waarnemen
en voorkomen dat de auto's elkaar schampen of überhaupt contact maken.
En zelfs al deden ze dat zodat er een kleine deuk in de auto zou ontstaan
dan zou de auto gemaakt zijn van materialen met geheugen;
vorm-geheugen, legeringen die terug gaan
naar hun originele vorm wanneer ze deuken.
Ik neem dit metaal, het heet nitinol.
Deze draad, of veer, is om een doorn gewonden en
verhit tot een specifieke temperatuur en zo gehouden totdat afkoelt.
Dan, wanneer je het uittrekt tot voorbij zijn elastische limiet,
zodat het niet terug zal keren naar de vorm van de veer
en daarna vorm je het op veel verschillende manieren.
Als het verhit is... ik zal het op deze vorm leggen
zodat het niet weg glijdt
en ik ga dat metaal verhitten
dan kun je zien hoe het terugkeert naar zijn originele vorm.
Het wordt "vorm-geheugen legering" genoemd.
Het kan gedaan worden met plastics, metalen,
of andere materialen in de toekomst.
Zie hoe het terugkeert.
Zelfs als er een gedeelte van de auto is dat we verwijderden,
kan het worden herbouwd, met andere woorden, automatisch
doordat de auto een geheugen systeem heeft van zijn configuratie,
net als het menselijk lichaam, net zoals, misschien
bij hagedissen en salamanders en bepaalde soorten tegenwoordig
delen van hun lichaam kunnen regenereren.
De technologie van de toekomst zal onze voertuigen in staat stellen
beschadigde gebieden te repareren en te regenereren.
Dit is een transport unit, of lucht-zwevende unit.
Het verplaatst zich zo'n 1.50 m tot 1.20 m boven de grond
en heeft geen snelwegen of bruggen nodig.
Je kunt bochten nemen met behulp van elektrodynamische middelen
die lucht ontlaadt van de rechter of linkerzijde,
niet met luchtpaden, maar enkel door het aantrekken of afstoten van lucht.
Ik maakte dit 65 jaar geleden.
Dit is hoe een voertuig er uit zal zien in de toekomst.
Het zal zijn uitgerust met sensoren. Dus als ik kwaad op je zou worden
en ik binnen een bepaalde afstand van je kom, worden de remmen geactiveerd.
Als ik achteruit rijdt en er steekt een kind over, dan stopt de auto.
Niemand verdrinkt in een zwembad, omdat er een net naar boven komt
als je niet thuis bent. Is dat duidelijk?
Als er iemand in het zwembad valt en je bent aan het koken...
het kind zinkt naar de bodem, een strak net komt gelijk naar boven.
Wat wilt u? Wat voor wereld wilt u?
Wat u hier ziet is slechts een glimp van de toekomst.
Zo, we gaan de plek bekijken zodat u een beter idee krijgt.
Dat gebied daar, aan de overkant van het water
we gaan daar een hele grote koepel bouwen, als een centrum voor dialoog
om hier verschillende mensen uit te nodigen.
Dit is een vrachtschip met afgescheiden secties.
Dit vrachtschip kan dit bezorgen bij de Filipijnen,
dit afgeven in Hawai... En als
alle vrachtdelen gelost zijn
worden ze automatisch voortgestuwt naar de havens.
En dan worden het voorste gedeelte van het schip en het achterste gedeelte,
dat de aandrijf unit is, samengevoegd.
Zodat je altijd met een gebalanceerde lading reist;
je reist nooit terug met een leeg ruim.
Door energie op deze manier te gebruiken, bespaart het miljoenen liters brandstof
als je conventionele brandstof gebruikt.
Dit is een mogelijke voortstuwingsmethode. In dit geval
wordt water elektrodynamisch naar het oppervlak van het schip getrokken.
Vervolgens gaat het schip voorwaarts,
weg van de druk naar achteren.
Het is al het vasthouden van een perzikpit; als je erin knijpt, beweegt het voorwaarts.
Het heeft veel minder kielzog,
minder water turbulentie
en zeer weinig energie verbruikt.
Wat je hier ziet is een illustratie
van onderwater transport voor de toekomst.
Helemaal aan de beginnende rand zullen luchtbellen worden uitgestoten,
zeer snel aan de voorkant van de unit
en dat zal de weerstand aanzienlijk doen verminderen.
Als je duizenden luchtbellen zou loslaten
onder het schip, zou het zinken
omdat het water minder drijfvermogen heeft met de luchtbellen erin.
De luchtbellen zullen in de toekomst een systeem zijn
om voorwaarste weerstand te verminderen.
Dingen onder water transporteren is veel economischer
en geeft veel minder weerstand.
Wanneer je aan de oppervlakte reist word je geconfronteerd
met golven en golfbeweging.
Onder water heb je dat probleem helemaal niet.
We praten over beschaving alsof het een statische toestand is.
Er zijn nog geen beschaafde mensen.
Het is een proces dat continu doorgaat.
We zijn niet beschaafd. Het is een voortgaand proces;
en zodoende worden we nooit helemaal beschaafd.
We zouden behoorlijk wat moeten weten om ons te gedragen
op de meest constructieve manier.
En dat geldt ook voor intelligentie.
Ik weet niet of ik het al met u heb gehad over een intelligente elektricien
van 75 jaar geleden; hij zou vandaag de dag geen baan kunnen krijgen.
Wanneer je praat over intelligentie, waar praat je dan over?
Het is een voortgaand proces.
Daarom is er niet zoiets als een intelligent persoon.
Er zijn mensen die behoorlijk wat kennis hebben op gebied A en B,
maar geen kennis hebben op gebied C.
Wanneer je doorgaat met een woord als beschaving,
dan klinkt het als iets dat verworven is.
Zo lang je oorlog hebt, politie, gevangenissen, criminaliteit,
ben je in de beginfase van beschaving;
hetgeen ze beschaving noemen.
Dit type helicopter, of vliegtuig
zou zijn aandrijvingsunit aan de punt van de bladen hebben.
Ze zouden relatief klein zijn, met veel stuwkracht.
Het centrum van de schijf, of het passagierscompartiment,
zou stationair blijven terwijl de bladen rond draaien.
Bij een motorfalen
kunnen de bladen automatisch rond wentelen en het vliegtuig laten dalen
niet alleen verticaal maar het kan voorwaarts bewegen door te kantelen.
Je zult merken dat er geen rolroeren of hoogteroeren zijn op dit vliegtuig.
Het wordt bedient op een andere manier, ook door ion aandrijving.
Elektrische ontlading is veel lichter, veel goedkoper, veel veiliger,
veel sneller en met minder brandstofverbruik.
In de toekomst, door het controleren van de luchtstroom
over de vleugels en de richting ervan,
zal de noodzaak voor een roer compleet zijn achterhaald.
Voor individueel transport van kleine groepen
heb je het verticaal landen en opstijgen
VTOL vliegtuig van de toekomst. Ze worden 'lift fuselage' genoemd.
De romp zelf genereert de lift
voor dit type vliegtuig. Het wordt elektronisch aangedreven
wat betekent dat deeltjes elektrisch worden geladen en worden afgestoten
aan de achterkant van het vliegtuig, zodat het vliegtuig wordt voortgestuwd.
Om te zweven stoten we dezelfde stuwstof neerwaarts af
en genereren we een ringwerveling; een draaiende werveling onder het vliegtuig.
De controle van de werveling bepaalt de daalsnelheid.
We gaan naar de modelkoepel waar we modellen hebben
van toekomstige gebouwen en hoe ze een geheel vormen.
Hier heb je het stadsysteem.
Ik heb hier koepels staan, maar er zullen vele variaties zijn.
In andere woorden... - Wat zijn dat?
Dat zijn researchcentra. Dit is geneeskunde,
agronomie, ontwerpen van de bevoking,
verbetering van producten, energie-systemen.
Energie in de toekomst zal geothermaal zijn, het meeste ervan.
Je kunt dat uit de aarde halen. Er is genoeg geothermale energie
voor duizenden jaren zonder je zorgen te hoeven maken over wat dan ook.
Ik heb het niet over zonne-energie, windkracht of golfkracht
of getijdekracht. Dat is allemaal extra.
Er is nergens een tekort aan in Washington, behalve aan hersens.
Je kunt geen geld van de zon maken. - Wat zegt u?
Je kunt geen geld maken van de zon! - Nee, dat kun je niet. Precies dat.
Al deze gebouwen kunnen uit elkaar worden gehaald en gerecycled.
Als u me volgt zullen we naar de toekomst gaan.
Ok, laten we de denkwijze van Jacque Fresco verkennen
en de maatschappij die hij graag zou willen zien.
We gaan hiermee starten, en u vertelt me...
Ik zal proberen het te betogen. - Ja, u kunt het aanwijzen.
De meeste van de steden zullen gebaseerd zijn op natuurlijke configuraties;
basisontwerpen in de natuur. Het centrum van de stad,
de kern, zal een elektronische computer behuizen
die alleen de waterzuivering controleert, de luchtcondities
dat wil zeggen, het controleert luchtverontreiniging systemen
ze beheren de veiligheid, ze houden toezicht op het milieu
beheren de ecologische balans tussen dierlijk en plantaardig leven.
Het centrum van de stad is een universiteit.
Een universiteit die alle aan de mens gerelateerde onderwerpen zal omvatten.
Er zijn geen cursussen die gebruikt worden om te profiteren,
of misbruik te maken, van andere mensen.
Alle monotone banen zullen geleidelijk verdwijnen.
Wij vinden dat machines het vuile werk zouden moeten doen
of het monotone, of het saaie werk,
dat de mens vrij moet kunnen zijn om de hogere doelen na te jagen,
de hogere mogelijkheden van de mens.
U kwam met het idee van een ronde stad.
Een ronde stad. Een ronde bestuurstak.
Hiermee uitgebreid zouden de departementen van landbouw zijn,
educatie, oceanografie, de wetenschappen.
Het circulaire stelsel, of plattegrond, brengt elk district
dichter bij de centrale koepel, die de gezondheidszorg bevat,
eten, winkels, al het andere dat mensen nodig hebben.
De circulaire opstelling zorgt er voor dat het makkelijker te bedienen is
en veel minder energie gebruikt dan elk ander systeem.
Als je aan één kant van de stad begint en door de stad gaat,
kom je altijd op dezelfde plek terug.
Terwijl als je in een rechte stad naar de ene kant gaat
je dezelfde weg terug moet volgen om bij hetzelfde punt uit te komen.
Het circulaire ontwerp is het meest efficiënt.
Wanneer steden in de toekomst gecontracteerd worden
zullen ze worden gecontracteerd als een geheel, als een compleet systeem.
Op die manier zouden alle delen en componenten
in fases worden geleverd, zo zal bijvoorbeeld de eerste fase
het ondergrondse deel zal zijn: het verwarming systeem
de elektrische generators, de pijpleidingen, de recycling systemen.
Daarna, in de volgende laag, die zou dienen
als de eerste laag die de architectuur zou bevatten,
de fundamenten voor alle gebouwen.
Daarna, de oprichting van gebouwen vanaf de fundamenten
beginnend met het centrale deel van de stad
naar buiten toe werkend naar de verschillende radiale sectoren
en dan naar buiten naar de laatste woonsectoren
en dan naar de landbouwgordel, en dan naar de recreatiegebieden.
De steden zelf worden geprefabriceerd.
De meeste elementen van de gebouwen van de steden
zijn uitwisselbaar en sluiten op elkaar aan.
Ze zijn zo ontworpen dat ze uit elkaar gehaald kunnen worden,
op dezelfde manier als ze in elkaar gezet werden.
De nieuwe steden zullen constant worden geüpdatet.
Als het water door buizen naar de stad wordt vervoerd
wordt het gecontroleerd. Afhankelijk van de hoeveelheid verontreiniging,
zal de waterzuiveringsinstallatie het water verdampen,
opnieuw condenseren en reinigen.
Al het water dat de stad in komt zal constant worden gecontroleerd,
niet door één controle systeem, maar door meerdere systemen.
Hetzelfde geldt voor de lucht boven en rondom de stad;
die wordt constant gecontroleerd.
Alle daken zijn lichtgevoelig.
Alle bekleding, de buitenbekleding van gebouwen
zetten zonne-energie om in elektrische energie.
Als we voorbij de derde sector gaan,
komen we bij tennisbanen, parken.
Daarachter is het woondistrict, dat bestaat uit meren,
watervallen, verschillende soorten mooie planten verspreid over het gebied.
Elk huis wordt verborgen door planten
zodat je de andere gebouwen niet kunt zien. Sommige mensen preferen,
zoals in de volgende sector, om in appartementen te wonen.
De appartementen zullen toneelgroepen hebben, zwembaden
discussiegroepen en vele andere faciliteiten.
Het nadeel van het wonen in privéwoning is dat je naar
de verschillende locaties toe moet gaan om toegang te hebben tot dezelfde dingen.
In plaats van motorvoertuigen in de steden
wordt alle transport verzorgd door circulaire transportbanden
die we 'transveyors' noemen.
Ze bewegen radiaal, rondom en verticaal.
Ze hebben de functie van liften, bussen, loopbanden.
Als je naar een andere stad wilt gaan, kun je een lift nemen
onder de centrale koepel, die Maglev treinen heeft, etc.
die je naar het centrum vervoeren
van een andere stad of elke andere regio.
Er zullen geen afvalproducten zijn, net zoals er in de natuur
geen afvalproducten zijn. Alle materialen
die we vroeger afval zouden noemen, zouden worden gerecycled
en worden omgezet in nieuwe producten.
Wanneer de stad een bepaalde hoeveelheid inwoners bereikt
stoppen we de ontwikkeling en laten alles terugkeren naar de natuur
tussen deze en de volgende stad.
Het betekent niet dat we alle problemen kunnen oplossen.
We kunnen alleen een veel betere omgeving ontwerpen en bouwen,
voor de vooruitgang van alle mensen.
Niet iedereen zal in een koepel wonen.
Dit is een ander type architectuur; dit zou een vakantiehuis kunnen zijn.
Ik weet niet waar mensen voor kiezen om in te wonen,
maar dat zou worden overgelaten aan de keuze van ieder individu.
Wat we willen doen is steden bouwen op zee.
Jij kiest de stad uit waar je in wilt leven. Sommige van deze steden
zijn voor oceaan-mijnbouw. De oceanen bevatten wolfraam, mangaan
fosfor; allerlei chemische materialen die we nodig zouden kunnen hebben.
Ze worden beschikbaar gemaakt voor alle mensen.
Als je blind bent hoef je je in de toekomst geen zorgen te maken.
We ontwerpen steden zo dat je een open deur kunt horen
en een tafel kunt opmerken, omdat er ingebouwde sensoren zijn.
We werken aan het maken van kunstmatige methodes om te zien,
voor iedereen, omdat iedereen zijn gezichtsvermogen kan verliezen.
Er is niet langer een flutbedrag voor medisch onderzoek.
Dit is waar het leger van de toekomst over gaat.
Normaal gesproken slaapt hier een alligator.
Ga je er niet van uit dat mensen elkaar de oorlog zullen verklaren, zodat
je dit alles kunt gaan bouwen? - We hebben niet veel keuze.
We zullen elkaar vernietigen, of we gaan het redden.
Dit ziet er uit als een soort ondergedompeld stadion met iets...
We zouden cirkelvormige steden kunnen bouwen in de zee,
waar het water zo'n 10 tot 12 meter diep is.
De meeste appartementen zullen uitmonden in zee.
Je kunt het zeeleven observeren en vissen voorbij zien zwemmen.
Er zullen geen dierentuinen zijn, geen zee-aquariums.
Alles zal worden geobserveerd in de natuurlijke condities.
Er zullen boten zijn, duikvoorzieningen, recreatie, universiteiten
gebouwd op zee.
Zijn al deze tekeningen door u gemaakt? - Ja.
Dit moet een blauwdruk voorstellen
van de basisconstructie van de stad in de zee.
Er zijn landingsplaatsen voor helikopters op de bovenste sectie.
Er zijn kranen die rondom het bovenste gedeelte van de constructie rijden.
De poten zijn ontworpen om op en neer te gaan,
om de constructie te ondersteunen en rusten op de zeebodem.
Waar zijn deze steden in de zee voor?
Sommigen stellen ziekenhuizen voor
die vanuit de kust van Afrika of India versleept kunnen worden.
In plaats van er bouwmaterialen naar toe te sturen,
een ziekenhuis te bouwen, en vervolgens de uitrusting er naartoe te verschepen.
Het is veel makkelijker om een drijvend ziekenhuis te bouwen,
het vanuit de kust van Afrika te verslepen, het te gebruiken
en tegen de tijd dat de nieuwe ziekenhuizen daar gebouwd zijn
kun je het naar een andere regio verplaatsen;
het over water vervoeren naar een andere regio.
De meeste steden zullen in droogdokken worden gebouwd
door automatische systemen.
Als het af is en de sluisdeuren zijn open
en het dok vult zich met water en er zijn units die eruit zien als sleepboten
die de steden afleveren op hun plaats waar ze gevestigd zullen worden.
Sommigen zullen wel een miljoen mensen herbergen;
een serie van steden dicht bij elkaar, samengevoegd
door transportsystemen, dat kunnen tunnels onder water zijn,
of bruggen boven het water.
Dit is een boven aanzicht
van één van de vele variaties van steden op zee.
De torens worden gebruikt voor bewoning.
De dokken die de steden omringen
worden gebruikt voor zeeverkenning en wederopbouw.
In andere woorden, om de beschadigde koraalriffen te herstellen.
De unit in het midden wordt gebruikt voor hydrocultuur;
het kweken van voedsel zonder het gebruik van grond.
Veel van de steden op zee
zullen aanlegplaatsen hebben voor zeevaartuigen.
Dat zal bijvoorbeeld zoiets als een onderwater bus zijn
die mensen zou meenemen om de verschillende gebieden te bezoeken.
Je zult in staat zijn om een goed beeld te krijgen van de oceaan
en hoe we die aanwenden en gebruiken, in stand houden en beschermen,
zodat toekomstige generaties ook van de oceaan kunnen genieten.
Dit projecteert boven één van de steden onder de zee
met een observatieplatform en een landingsplatform op het bovendek.
Op zeeniveau zal er een drijvend doksysteem zijn
dat meebeweegt met de getijden, op en neer zodat boten kunnen aanleggen.
dan betreed je een liftschacht die naar een luchtsluis gaat.
Die brengt je naar de bodem van de zee, of het zeebed.
Het zeebed wordt gerbruikt voor observatie van koraalriffen en zeeleven.
Niet alleen controleren ze de riffen, ze herstellen de riffen
en veranderen ze, herbouwen ze of herontwerpen ze.
Op een dag zullen we in staat zijn om de vorm van riffen te beheersen
zodat ze meer zeeleven kunnen ondersteunen.
Ik denk dat mensen kunnen bijdragen aan de natuur
en die behoorlijk kunnen verbeteren. Wat dat betekent?
Het zal een hogere levens standaard voor alle mensen betekenen.
Wanneer hij die gebouwen en ontwerpen tekent,
denkt hij aan hoe ze samengesteld worden, hoe ze geproduceerd worden.
Sommige van de tekeningen die ik heb gezien zijn van zo'n 60 jaar geleden,
en ze beginnen nu pas over sommige van deze dingen
te praten als een reële mogelijkheid.
In het verleden zouden mensen zeggen: "Je zult nooit in staat zijn
om naar de maan te gaan, nog in geen duizend jaar!"
En ze zouden de volgende dag omhoog kijken en ze gaan naar de maan.
Weet je, toen ik Jacque 25 jaar geleden voor het eerst ontmoette en hij praatte
met sommige mensen over bepaalde uitvindingen
zouden ze zeggen, "Dat zul je niet zien, nog in geen duizend jaar!"
En 10 jaar later komen ze ermee op de cover van Popular Science.
De hele basis van de technologie is het in stand houden van
een hoge levensstandaard. Technologie is niets waard
tenzij het de levens van mensen verbetert.
Vandaag de dag zijn mensen bang van wetenschap en technologie
omdat het nu op zo veel manieren misbruikt wordt.
Maar het is niet de wetenschap en niet de technologie
waar we bang voor moeten zijn, het is het misbruik van wetenschap.
Je kunt een raket nemen en deze afvuren
richting de ruimte en de ruimte verkennen,
of je kunt hem nemen en gebruiken als bom om een ander land te vernietigen.
Het is eigenlijk een levenloos object,
werkelijk, wat we er mee doen is in onze handen.
Wetenschap is eigenlijk de vaardigheid om het meest waarschijnlijke te voorspellen.
Dat is wat de echte betekenis van wetenschap is:
het verkrijgen van de vaardigheid om het meest voor de hand liggende te voorspellen.
Wanneer we over wetenschap praten, praten we over een methode
van kijken naar een situatie, een methode van evaluatie
die verschillend is van het op meningen gebaseerde systeem.
"Als je het mij vraagt, zal ik het je vertellen!"
De wetenschappelijke methode heeft geen speciale verbinding met de waarheid.
Eigenlijk heeft het een betere manier van naar de dingen kijken
dan de eerdere systemen,
waar alles werd toegekend aan goden of demonen.
Dit is waar we ingaan op het toepassen van de wetenschap op de samenleving.
Ja. Dit is nog niet in een boek te vinden.
De wetenschappelijke methode toegepast op de maatschappij
is iets waar de mensen niet veel over nadenken.
Maar als je wilt weten waar de antwoorden zouden kunnen liggen
dan is het in de toepassing van de wetenschappelijke methodes,
voor het menselijk belang en in het belang van het milieu.
The Future by Design refereert aan
de toepassing van de methodes van de wetenschap. Niet wetenschappers,
de methodes van de wetenschap op het sociaal systeem.
Natuurlijk, zelfs de methodes van de wetenschap ondergaan verandering.
Naarmate ze veranderen, zo ook de toekomst.
Als we de wetenschappelijke methode over de gehele wereld gebruiken
zakt de mogelijkheid van een oorlog naar nul.
De mogelijkheid van menselijk lijden verdwijnt.
Ontbering, armoede, misdaad...
al deze dingen gaan verdwijnen, omdat er geen basis meer voor is.
Jacque spendeerde veel tijd, voor hij begon met het bestuderen van mensen,
begon hij met het bestuderen van hoe dieren zich gedragen
en hoe het gedrag van dieren te veranderen, of te voorspellen
en kwam tot de conclusie dat het eigenlijk de omgeving is
die gedrag verandert en ons in staat stelt ons te gedragen zoals we doen.
We worden niet geboren met vooroordelen, onverdraagzaamheid en hebzucht.
Het wordt eigenlijk gegenereerd en gevoed door de omgeving waarin we leven.
Dat is waarom we denken dat, tenzij je je omgeving verandert
en de ervaringen verandert, we hetzelfde afwijkende gedrag krijgen
in mensen, tenzij de omgeving veranderd wordt.
Elke cultuur in de wereld van vandaag
probeert mensen te scholen,
zodat ze een functie hebben in die specifieke cultuur.
In andere woorden, als je opgevoed bent in een Nazi cultuur,
de vlag wapperend en de swastika's de dingen zijn die ze voortbrengen.
As je opgevoed bent in een primitieve stam
die de speer en de pijl en boog gebruiken
dan zal dat het soort ding zijn waaraan je wordt blootgesteld.
Mensen worden geconditioneerd in het dienen
van de belangen van een gevestigde cultuur.
Wie doen ons dat aan? De eigenaren van de instituten:
De gevestigde orde. Zij geven ons een normen-waarden systeem
die de bestaande structuren zou ondersteunen
of het nu religieus, niet-religieus, industrieel, militair is...
Wanneer kinderen zeggen: "Papa, wat is het beste land ter wereld?"
"Natuurlijk is ons land het beste land in de wereld."
"Welke god is de echte god, pappa?" "Onze god,
alle andere goden zijn valse goden."
Stel je dit voor: een Romeinse familie die de kinderen meeneemt om te zien
hoe Christenen aan de leeuwen gevoerd worden. En de kinderen kijken
"Mogen we binnenkort weer de leeuwen zien die met Christenen worden gevoerd?
Zijn deze kinderen gestoord? Nee! Hun morele systeem is verwrongen.
Dus ik ben vooral bezorgd over de omgeving
waarin mensen opgroeien.
En als die omgeving is veranderd, zal ook het gedrag veranderd worden.
Je heroriënteert de omgeving en dat verandert op zijn beurt mensen.
Maar als je mensen heroriënteert, zonder
de omgeving te veranderen, zal het terug vallen.
Dus wanneer je probeert na te denken over de toekomst, onthoud dit:
het proces waarmee je over dingen denkt
is gebaseerd op indoctrinatie, wat je is ingegeven door jouw samenleving.
Je gedachtengang is beperkt
door de dominante normen en waarden van jouw samenleving.
Leren om flexibel in normen en waarden te zijn duurt een lange tijd.
Tijdens het praten met kinderen, toen ik nog erg jong was,
moest ik veel geduld hebben met hun als ik enige vooruitgang wilde boeken.
Ik praatte over het concept van God:
Uw concept van God, mijn concept van God, en zijn concept van God.
Zo verschillend... ik vraag me af hoe God werkelijk is?
En of er überhaupt een God is.
En waarom zou God oorlog en ziekte toestaan als hij zo liefhebbend is?
Het klopte voor mijn gevoel niet; teveel conflicten.
Ik twijfelde daar aan.
Natuurlijk voelde ik me een beetje ongemakkelijk
bij het twijfelen aan het concept van God.
Maar dan, al lezend over de historie en evolutie van goden.
Er waren veel verschillende goden:
de god van oorlog, de god van vrede, de god van liefde...
Die meer weg hadden van de mensen die ze uitvonden.
Ze vertoonden gedrag, ze werden kwaad, ze brachten offers,
ze veroorzaakten overstromingen als de dingen niet gingen zoals ze wilden.
En dit kwam niet over als superieure intelligentie.
Primitieve mensen, we gaan terug in de tijd, wanneer ze bliksem zagen,
dachten ze dat de God boos was. Waarom zou het anders gebeuren?
Wanneer een orkaan over het land trok, doden ze bepaalde mensen
van hun stam, als een offer, hopend dat de goden
geen tweede orkaan zouden veroorzaken.
Maar als het opnieuw gebeurde,
offerden ze een paar van de jongere mensen.
Niet vaak zou de stamleider zichzelf opofferen
want hij had altijd een rijtje mensen klaarstaan om geofferd te worden.
Dus je hebt dat probleem met mensen.
Alles wat er gebeurt dat verder gaat dan ze kunnen begrijpen,
moet een excuus voor worden uitgevonden.
Ze moeten wel goden en demonen uitvinden
om de dingen te verantwoorden, omdat mensen dan
naar de leiders van die gemeenschap komen.
Het maakt niet uit hoe primitief de stam is, ze zeggen:
"Hoe komt dat slechte wind mensen van eiland blaast?"
De man zegt: "Jij niet goed gedragen!"
"Jij niet genoeg contributie geven aan vulkaan!"
"Gooi je schoonbroer in vulkaan, misschien hij dan niet uitbarsten."
Dus als je je schoonbroer in de vulkaan gooit
en hij blijft uitbarsten, moet je je schoonzuster er ingooien.
Dan krijg je metafysica. Je krijgt geloof.
Je krijgt bijgeloof, "afkloppen op hout".
Of je draagt een konijnenpootje. Onthoud alleen
dat het konijn er vier had, en hem heeft het niet bepaald goed gedaan.
Dus, op dit pad, bijgeloof floreert
waar onwetendheid floreert.
Mythen zijn een manier om tegen de gewone man te zeggen,
die het harde werk doet, wanneer hij vraagt:
"Wat heeft het allemaal voor zin. Ik bereik maar niks."
"Wanneer je sterft zal alles er voor je zijn."
"Als je het niet bereikt in dit leven dan krijg je het zeker in het volgende,
mits je je netjes gedraagt."
De hoeveelheid bijgeloof die een cultuur kan opnemen
is evenredig aan de hoeveelheid informatie die mensen hebben.
Dus, in de toekomst, met een adequate aanvoer van informatie,
meer dan wat vandaag de dag wordt gegeven,
aanzienlijk meer, heb je geen zaken als:
"Afkloppen op hout. Vandaag is mijn geluksdag. Als het je tijd is, is het je tijd."
Dat alles zal verdwijnen in de toekomst.
Ik kijk ernaar als alles wat hij doet
als zijnde het toppunt van spiritualiteit.
In plaats van te zoeken naar een betere wereld nadat je gestorven bent.
Het is eigenlijk het bouwen van de dingen waar alle religieuze leerstellingen
over praten hier op aarde.
We hoeven daar niet op te wachten totdat we dood gaan.
We kunnen onze problemen vandaag aanpakken en niet wachten
op de Messias die komt met zijn witte gewaad en de dingen verandert,
of niet te wachten totdat we allemaal naar de hemel gaan op een zekere tijd,
of alleen die gelovigen die naar de hemel gaan.
We kunnen de problemen vandaag aanpakken.
Bijvoorbeeld, in een religie
schrijven ze dingen toe aan de wil van God.
Als er een ongeluk gebeurt, is het de wil van God.
En het stopt je in je denken. Het stopt je in het innovatief zijn.
Het stopt je in het denken over: "Hoe herontwerpen we
het transportsysteem, zodat we deze problemen niet langer hebben?"
Hij heeft met priesters gewerkt, en met religieuze mensen gewerkt
en hun horizon min of meer verbreed zodat ze creatiever kunnen zijn.
Ze kijken naar de omgeving die het gedrag van mensen vormt
en ze noemen het niet langer "goed" of "slecht", ze denken over
de vorming van de omgeving
om constructiever gedrag te krijgen.
Als mensen me zouden vragen om de wereld te herontwerpen
en de manier waarop mensen leven. Het eerste dat ik zou moeten doen
is een onderzoek houden om uit te zoeken wat we hebben;
hoeveel water we hebben
hoeveel mensen we hebben, en hoeveel landbouwgrond.
Als ik dat weet, dan kan ik de parameters van het ontwerp baseren
op wat we hebben.
Wat je werkelijk nodig hebt, is een begrip van de aardse grondstoffen
door agronomen, geologen, geofysici; mensen die de aarde bestuderen.
Ze geven je niet hun mening. Ze zeggen:
"Er is meer leven in de Antarctische oceaan." Dat is geen mening.
Dat is een bevinding. Dus in de toekomst, geen meningen meer.
"Heb je informatie op dit gebied?" "Nee, die heb ik niet."
"Goed! Hier is waar je die zou kunnen vinden."
Of, "Hier is hoe je het zou kunnen aanpakken om het uit te zoeken."
Dus ik zeg: "Alle mensen hebben schone lucht nodig,
schoon water, land om te verbouwen,
en een goed begrip van taal."
Ik leg je niet Fresco's concepten op.
Ik gebruik de aarde als de standaard.
In andere woorden, we moeten in overeenstemming leven
met de draagkracht van de aarde.
Klinkt dat logisch? - Ja, dat doet het. Ik vraag me af
hoe drastisch deze sociale verandering is
en hoe totaal anders onze wereld zou zijn
En, ja, hoe kom je van hier naar daar
zodat mensen het accepteren? - Ok, op deze manier gaan we het doen.
Uiteindelijk, zal alle besluitvorming
overgedragen worden aan machines. In eerste instantie zeggen mensen:
"Ik weet niet of ik het wel prettig zou vinden als machines de beslissingen nemen."
Ten eerste, dat is wat een weegschaal doet. Als je naar de slager gaat
zegt de slager: "De kip weegt zes pond."
Omdat jij het koopt, zeg je: "Dat ziet er niet uit als zes pond!"
Dus je pakt het vast en zegt: "Ik denk dat het vier pond is," omdat je gespannen bent
om te denken aan minder gewicht. Toen deed de weegschaal zijn intrede
en lieten we de beslissing aan de weegschaal over.
Is dat correct? - Ja meneer. - Zo, doen piloten dat ook.
Wanneer ze vliegen, "Ik denk dat ik ongeveer op anderhalve mijl hoogte zit."
Ze kijken naar een instrument, en dat laat ze weten dat ze zich
op 4203 voet boven de grond begeven.
Dus dat is een beslissing gemaakt door de machine
omdat de beslissingneming door de machine veel nauwkeuriger is.
De vraag die normale mensen zullen stellen is:
"Ja, maar kan de machine slimmer zijn als de ontwerper?"
Wel, ik ken een kleine man die een machine ontwierp
om een goederentrein op te tillen en te legen. Hijzelf kan dat niet.
Machines zijn altijd sneller dan de ontwerper.
Heb je ooit cola bottelmachine gezien die een rij flessen verplaatst?
De ontwerper kan die flessen niet verplaatsen.
Wat gebeurt er in onze maatschappij? We automatiseren
meer en meer beslissingneming en dragen die over aan machines.
Stel je een landbouwdepartement voor als een opstelling van computers,
met elektrische bedrading in de grond.
Als het grondwaterpeil zakt, dan pompt het er water naartoe.
Als de voeding verandert pompt het voeding. Je hebt niet iemand nodig
die zegt: "Meneer de President, we hebben daar droogte!"
En de President die zegt: "Hoe erg is het?"
Nou, er zijn nu 5000 daklozen, en binnen de komende drie dagen
zullen er 15.000 daklozen zijn."
Dus de President zegt, "Hmm." Hij vliegt er naartoe
en hij zegt: "Ja, jullie hebben een droogte." En dan?
Wanneer je het hele land verbindt; alle computers,
van productie, distributie, landbouw,
heb je een zenuwstelsel
dat een dynamische balans onderhoudt
van productie en distributie van goederen en diensten, zonder geld.
De regering is recht boven je hoofd daar
als je je even kunt omdraaien om het te zien. Het ziet eruit als de globe.
Die globe daar neemt alle beslissingen omdat hij verbonden is.
We hebben satellieten rondom de aarde die een hologram projecteren;
een virtueel beeld van de aarde.
Dus je kijkt naar de echte aarde, in real time.
Je loopt naar de beeldschermen en je praat. Je zegt:
"Hoeveel vliegtuigen zijn er in de lucht op dit moment?"
De computer zal een laser over de hele wereld laten schijnen en vertelt je: "7320".
Ieder vliegtuig in de lucht, iedere orkaan
alle condities van over de gehele aarde; plantenziektes.
Geen mens die dat kan.
Dus we hebben geen mensen in de regering nodig, maar elektronica.
In het veld, productie, distributie, het weer...
Zodat we kunnen zien, thuiskomen en alles kunnen opzoeken wat we willen weten.
Zonder op meningen gebaseerde volkspraat.
The Future by Design is een zelf-regulerende samenleving,
overzien door een cybernetisch systeem van vraag en aanbod.
Politieke systemen worden vervangen door het classificeren van
de input van informatie van de algemene bevolking
en overeenstemmend hiermee het leveren van goederen en diensten.
Het economische systeem is soortgelijk gebaseerd
op het gebruik van alle beschikbare grondstoffen,
om in de behoeften van de gehele cultuur te voorzien.
Wanneer er een depressie of een dip in de economie is
en veel mensen niet het geld hebben om spullen te kopen
zijn er nog steeds goederen, en nog steeds de mogelijkheid om ze te produceren.
Er zijn nog steeds grondstoffen, er zijn nog steeds boerderijen
en mensen die willen werken en dingen maken,
maar ze hebben het geld niet; ze kunnen geen spullen kopen.
Er is dus ergens iets verschrikkelijk mis daarbuiten, we hebben
een groot deel van de aardse bevolking die verhongert en lijdt
en de grondstoffen zijn voorhanden. Onze mogelijkheid ze te produceren is er.
Onze vindingrijkheid is er. Echter, sommige mensen hebben heel veel
en anderen hebben niets.
Dit is werkelijk schandalig met onze technologie die we tegenwoordig hebben.
Het is echt, echt heel verkeerd en absurd
omdat we vandaag de dag alle technologie hebben
om overvloed te produceren voor iedereen over de gehele wereld.
Mensen vragen altijd: "Hoeveel zal het kosten om deze steden te bouwen?"
Hebben we de middelen om dat te doen?
Dat is de vraag, niet hoeveel het zou kosten.
Dat is de oude vraag, in een monetair systeem.
Geld is een uitvinding voor het gemak;
voor het aanschaffen van goederen en diensten
in een omgeving van schaarste. Als er een schaarste is aan
bijvoorbeeld water, dan wordt er een prijs aan verbonden, en de prijs is hoog.
Als we een overvloed vinden, bijvoorbeeld de aarde opent zich ineens
en een overvloedige voorraad van drinkwater vult ieder ravijn,
dan zal niemand er om geven.
Een politieman bewaakt alleen iets
dat mensen nodig hebben
en er geen toegang tot hebben, dus je zet er een bewaker bij.
Maar als citroenbomen of sinaasappelbomen en appelbomen
overal zouden groeien, zou je het niet kunnen verkopen.
Stel je een eiland van 10.000 mensen, als je kunt,
met $10 miljard op het eiland beschikbaar.
Geen grondstoffen, geen landbouwgrond, geen water,
geen vis, je hebt niets.
Wat is dan de echte waarde van de toekomst?
Grondstoffen.
In een non-monetaire samenleving; een op grondstoffen-gebaseerde samenleving,
hebben mensen toegang tot alles dat ze nodig hebben,
een beetje zoals de openbare bibliotheek.
Ze kunnen daar toegang krijgen tot een camera, een fiets, of een polshorloge.
Alles dat ze nodig hebben is beschikbaar, zonder prijskaartje.
Dat zou betekenen dat we een mate van productie moeten bereiken
die zo hoog is dat schaarste niet langer bestaat.
Veel mensen vragen zich af wat mensen zou motiveren
als ze toegang zouden hebben tot al hun behoeftes.
Wat zou er gebeuren met stimulans? Wat zal de mensen motiveren?
Of als je iets hebt verkregen, wat is het voordeel zal zijn?
Ofschoon het voordeel is dat materialen beschikbaar zijn,
wat zal hen motiveren om het beter te doen dan wat ze hebben?
Noodzaak. We zullen altijd tekort hebben.
En het feit dat we altijd tekort hebben betekent
dat we geen perfectie kunnen bereiken,
we geen echte dynamische balans kunnen bereiken.
We zullen altijd in een bepaalde vorm van onbalans zijn.
Met de eliminatie van schaarste verandert de essentiële motivatie
naar probleemoplossing, over het algemeen.
Wanneer naties of groepen mensen geen toegang hebben tot grondstoffen,
is hun gedrag moeilijk onder controle te houden.
Het wordt afwijkend, ze verliezen hun mentale balans
en kunnen niet tot gepaste conclusies komen.
Op het moment dat mensen mentaal vrij zijn
van schulden, verplichtingen, onderworpenheid
dan kunnen ze nieuwe horizons gaan verkennen,
waarvan ze nooit eerder over durfden te dromen dat het mogelijk was.
Het kern-mechanisme van het democratisch proces in Future by Design
is het gebruik van publieke expositie hallen.
Met de publieke expositie hallen heeft iedereen de mogelijkheid om deel te nemen
aan het vaststellen van de prioriteiten waarmee de samenleving wordt bepaald.
Net als in een wereldtentoonstelling, om te laten zien wat nieuw en beschikbaar is.
Je kijkt rond en zegt: "Daar zou ik er wel één van willen hebben,"
of "zoiets zou ik in mijn keuken kunnen gebruiken." Wat het ook mag zijn.
En dan moedigen ze altijd commentaar aan, of er komt iets nieuws naar boven.
"Wat vind je ervan? Denk je dat het efficiënt is?"
"Vind je dat er tekortkomingen zijn?" Geef in je computer in
wat je mening over dit onderwerp is, zodat je een ingebouwde democratie hebt.
Je hebt een deelnemende cultuur waarin alle mensen deelnemen,
in een continu proces, zodat mensen
op de minuut weten wat er wordt uitgebracht,
wat er bestaat, wat er beschikbaar is, wat er niet beschikbaar is.
Met andere woorden, er zullen veel bulletins en vele publicaties zijn
en visualisaties van wat nodig is.
Zodat alle mensen ter wereld constant geïnformeerd zullen worden
van hetgeen wat we niet weten, wat dringend noodzakelijk is.
En vragend om suggesties, werkstukken
en ideeën van iedereen.
Ik wil alleen dit tegen je zeggen, dat alle wonderen
en technologische wonderen niets kunnen uitrichten,
tenzij het de mensheid naar zijn hoogste potentieel verheft.
Dat is het doel van Future by Design.
Jacque gaat iedere dag door met uitvinden, schrijven, werken.
Hij heeft een passie voor het leven, dat hem gaande houdt en hem bezig houdt.
En hij is geïnteresseerd in dingen. Hij is geïnteresseerd in
wat er daarbuiten gebeurt en hoe dit uitspeelt
en hoe het afloopt, terwijl hij ondertussen verlangd om
deze richting aan de wereld te introduceren. Dat is zijn belangrijkste focus.
En hij doet dat op alle mogelijke manieren, door te laten zien
dat het niet genoeg is om te vertellen hoe de toekomst zal zijn, maar gewoon
te laten zien wat mensen missen.
Hij blijft komen met nieuwe ideeën, nieuwe uitvindingen,
nieuwe ontwerpen, verbeteringen van wat hij heeft,
betere vertegenwoordiging hiervan, maakt meer modellen, maakt meer video's.
Hij is voortdurend bezig te proberen deze ideeën naar buiten te brengen.
Hij is bang voor waar de samenleving op dit moment is. Het is onacceptabel voor hem.
Maar in plaats van er alleen maar over te klagen, wil hij een alternatief voorstellen.
Als mensen vragen: "Probeert u een perfecte samenleving te bouwen?"
Ik heb geen idee van een perfecte samenleving. Ik weet niet wat dat betekent.
Ik weet dat we veel beter kunnen dan wat we nu hebben.
Ik ben geen utopist.
Ik ben geen humanist die graag zou zien
dat iedereen in warmte en harmonie leeft.
Ik weet dat als we niet op die manier leven, we elkaar vermoorden
en de aarde vernietigen. We zijn een primitieve levensvorm op dit moment,
in de evolutionaire fase. Onze beschaving...
echt, we zijn nog niet eens beschaafd.
Dus nadat de wereld de handen ineen slaat
en we klaar zijn met militaire systemen, gevangenissen, martelen
honger, armoede, ontberingen. Wanneer dat weg is,
zal dat het begin zijn van de beschaafde wereld.
We zijn daar nog niet.